Hai festivais que nacen para programar concertos e hai festivais que acaban converténdose nun lugar de encontro. O Revenidas leva anos demostrando que pertence claramente á segunda categoría. A edición de 2026, celebrada entre o 10 e o 13 de setembro, reuniu arredor de 20.000 persoas en Vilaxoán e volveu confirmar que a súa fórmula segue funcionando: música, compromiso, gastronomía, cultura galega e unha maneira moi particular de entender o concepto de comunidade.
A organización destacou o excelente ambiente vivido durante todo o festival e a ausencia de incidencias destacables. O público respondeu desde o primeiro día, repartíndose entre os 4.000 asistentes do xoves, os 6.000 do venres, os 7.000 do sábado e os 3.000 do domingo, xornada que serviu para despedir a edición coa xa tradicional sardiñada popular.
Un xoves para quentar motores… e descubrir sorpresas
A primeira xornada serviu para tomar contacto cun cartel que volvía combinar nomes consolidados, proxectos emerxentes e unha importante presenza galega.
Sara Hebe, Narco e El Pony Pisador marcaron o inicio dun festival que xa desde o primeiro día amosou diversidade de estilos e personalidade propia.
Un dos primeiros momentos especiais chegou da man de De Ninghures, convertendo o seu concerto nunha auténtica celebración colectiva. A aparición sorpresa de Süne deixou ao público con ganas de máis. A artista vasca sería protagonista ao día seguinte cun concerto que, para moitos, acabou sendo un dos máis destacados de toda a edición. A súa actuación contou ademais coa colaboración de Fillas de Cassandra, nun deses momentos que só suceden en festivais coma o Revenidas.
Venres: punk, reivindicación e moita festa
O venres chegou cargado de actitude. Evaristo, Bob Vylan, Dakidarría e La Sra. Tomasa puxeron banda sonora a unha xornada que reuniu boa parte da esencia histórica do festival: mensaxe, baile, crítica social e celebración.
O público respondeu desde primeira hora e confirmou que o Revenidas segue sendo un dos poucos lugares capaces de mesturar estilos, xeracións e sensibilidades sen perder personalidade.
Sábado: o gran día
Co recinto recibindo unhas 7.000 persoas, o sábado converteuse na xornada máis multitudinaria do festival.
Un dos primeiros golpes sobre a mesa chegou de parte de The Rapants. Facía unha calor considerable e aínda era hora vermú, pero os de Muros volveron demostrar por que son unha das bandas máis queridas do momento. Conseguiron encher o recinto, poñer a saltar ao público e volver converter o famoso «avión» nun dos momentos máis celebrados do día.
Tamén destacou 9Louro, que congregou unha enorme cantidade de público novo e confirmou que o seu proxecto segue medrando concerto a concerto. O rapeiro de Muros presentouse en plena forma e cunha lexión de seguidores que coñecían cada palabra das súas cancións.
As que nunca fallan son Fillas de Cassandra. O dúo volveu converter o porto de Vilaxoán nunha auténtica festa colectiva, con milleiros de persoas cantando e saltando cada verso dunha proposta que xa transcende o musical para converterse nun fenómeno cultural.
Outro dos nomes propios da xornada foi El Drogas. Pouco queda por dicir dun artista que leva décadas demostrando que o escenario é o seu hábitat natural. Profesionalidade, entrega e unha capacidade de conexión que segue intacta.
Entre as sorpresas máis agradables do sábado apareceu Malifeta. Quizais para parte do público era un nome menos habitual que outros do cartel, pero os valencianos ofreceron un dos directos máis sólidos e sorprendentes da edición.
E despois chegou un dos momentos máis emotivos do festival. La Gossa Sorda afrontaba en Vilaxoán un dos últimos concertos da súa historia. O grupo valenciano contou coa compañía de Dakidarría e Sés nunha despedida chea de emoción, simbolismo e agradecementos.
Domingo: volver ás orixes
O Revenidas recuperou o domingo a súa faciana máis familiar e popular.
A tradicional sardiñada, a música de De Vacas, a Gala de Circo Solidaria e o ambiente tranquilo dunha última xornada pensada para compartir serviron para pechar catro días de actividade case continua.
Ondas e Partículas: cando a ciencia tamén enche carpas
Se houbo unha novidade que sorprendeu nesta edición foi o espazo Ondas e Partículas, impulsado polo IGFAE e pola Fundación de Ciencia e Sociedade do CERN.
As actividades tiveron unha resposta moi superior á esperada. En varias sesións a carpa completou o aforo e houbo público seguindo as propostas desde o exterior. Un éxito que demostra que a divulgación científica tamén pode atopar o seu lugar dentro dun festival musical.
Máis que música
O impacto do Revenidas foi moito máis alá dos escenarios. O festival xerou máis de 150 postos de traballo directos e mobilizou arredor de 500 profesionais vinculados ás bandas, producións e equipos técnicos.
Con 20.000 asistentes, unha programación diversa e unha clara aposta por seguir innovando sen perder a súa esencia, Revenidas 2026 volveu demostrar por que é un dos festivais máis queridos do país.
Porque o Revenidas non é só unha sucesión de concertos. É Vilaxoán cheo de vida. É música e mar. É identidade e encontro. E, sobre todo, é unha desas citas ás que a xente non vén só ver artistas: vén sentirse parte de algo.
eledarkmidnight
Debe estar conectado para enviar un comentario.